IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Duckfaces.

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Regina
Moderator
avatar

Post points : 4931
Leeftijd : 22
Woonplaats : Rotterdam.

Paspoort
Leeftijd: Old enough - 17.
Groepsleider: There are enough people who look down on you.
Partner: I'll kick the boys 'nd make them fall. ♥

BerichtOnderwerp: Duckfaces.   za maa 03, 2012 9:31 am

Ze haatte het. Ze haatte dat kind dat zichzelf haar vriendin noemde. Maar goed, zo waren al die wijven van tegenwoordig. De enige reden dat ze met elkaar omgingen was omdat het dan makkelijker was, maar zodra het beter uitkwam lieten ze elkaar vallen. Ze was eraan gewend, maar toch was ze altijd even gefrustreerd als zoiets gebeurde. Sommige mensen waren te bang voor de moorden om nog na te denken over dingen zoals dit, maar om eerlijk te zijn maakte de brunette zich er totaal geen zorgen om. Ze was zo’n type bij wie in het verleden altijd alles op zijn pootjes terecht gekomen was, waardoor zij er heilig van overtuigd was dat dit in dit geval en de verdere toekomst opnieuw zou gebeuren. En als dat niet zo zou zijn, had ze pech. Het had geen zin om er over na te denken. In ieder geval ging zij dan tenminste mooi dood, in tegenstelling tot al die lelijke oma’s die eruit zagen alsof ze aan hun eigen voet hadden geroken op hun laatste moment.

Een eend vloog plots op uit het water, zo langs haar zij, waardoor ze geschrokken naar achteren viel. Ze haatte eenden. Ze haatte ze echt heel erg. Het waren lelijke mislukte vogels die vliegtuigen lieten crashen en die een uitlachend geluid maakten als je viel of iets anders deed. “Godver,” vloekte ze zachtjes, terwijl ze met een duivelse blik naar de lachende eenden keek. Rotbeesten. Laat ze uitsterven. Laat ze verdrinken. Laat hun longen zich vullen met water. Ja, dat ja.
Ze stond langzaam weer op en veegde de viezigheid van haar zwarte spijkerbroek. Boven de spijkerbroek had ze een rood shirtje waaronder haar witte shirtje een beetje te zien was, met daarboven weer een zwart jasje. Ze snoof eventjes droogjes en keek naar een eend die kopje onder ging in het water, maar weer bovenkwam. Helaas. Het water drupte van het beest af alsof het van plastic was. Ze was iemand die niet had opgelet op school en nu totaal geen idee had dat dat kwam door bepaalde vetten op de veren. Niet dat dat haar iets boeide of zo. Het enige wat ze interessant vond aan eenden was hoe lelijk ze waren. Serieus. Die beesten waren echt mislukt. Ze snapte ook niet waarom iedereen die hoofden nadeed op foto's. Zag er niet uit. Stelletje eendenhoofden.
Nee, alleen papegaaien en valkparkieten vond zij leuke vogels. Die waren lief. En hondjes ook. Verder hield ze niet zo van dieren. Katten vond ze maar eng.
Ze fronste eventjes. God, ze had echt niets beters te doen dan nadenken over dit soort dingen, eh?

&& Noor.

_________________

No I don't want to fight you just to spite you, but I'm not afraid to take you out. No, I'm sorry to say there'll be no sacrifice today. Everybody expects me to break, but I'll never break down again. Everybody expects me to give up, but you'll never see me giving in. Everybody wants me to lose, but I'll never lose who I am.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://fairytale.actieforum.com/forum
Alessandro
Moderator
avatar

Post points : 4956
Woonplaats : Onder je bed.

Paspoort
Leeftijd: 21 Years 'ld
Groepsleider: I rather create my own rules
Partner: Love is just a mere illusion for not wanting to be alone ×

BerichtOnderwerp: Re: Duckfaces.   zo maa 04, 2012 12:14 am

Het was ergens best grappig, hoe iemand die zo zachtaardig was – en die vriendelijkheid zelve – een heel ander beeld kon scheppen enkel door de mensen om zich heen te bedriegen met zijn uiterlijk. Hoe deed je dat dan? Nou, je pakte een sigaret en een zwart leren jack. En klaar. Het was te danken dat hij te lui was om een zonnebril te pakken. Anders was het nog erger geweest. Maar ach, niemand zou hem nu toch vrijwillig aanspreken. Maar dat hadden ze ook niet gedaan toe hij er wél normaal uit had gezien. De mensen hier waren vreemd, en het beste hoe hij ze kon omschrijven was: bang. Voor iets, maar hij wist niet precies wat. Het was hem nog steeds niet verteld, de stand van zaken hier. Vandaar dat hij ze vreemd vond. Want een persoon met zoveel medeleven als hij zou ze vast wel begrijpen. Maar hij wist het nu gewoon niet.
Het gekwek van een eend klonk gewoon oorverdovend in zijn oren. Hij fronste zijn wenkbrauwen, stopte met lopen. Vooral zijn houding nu. Handen in de zakken van zijn jack, een blik die alles leek af te keuren. Maar het ging maar om een simpel gevederd dier, daar mocht hij best wel zo naar kijken. Maar het was meer dat hij iemand was die graag de oorzaak van dingen wilde vinden. Wannabe detective Alessandro. Best leuke titel was het, al zei hij het zelf. Maar hij was nou eenmaal iemand die overal genoeg mee nam. Het leven kwam zoals het kwam, en hij deed allang niet meer de moeite om het nog zo om te buigen tot zijn profijt. Hij had allang uitgevonden dat al de werk die je daarvoor moest doen het niet waar was. Dus waarom zou hij nog?
Een meisje. En ze leek overduidelijk niet blij. Hoofdverdachte dus. Zonder te aarzelen liep hij gewoon op haar af, pakte onder het lopen de sigaret vast met zijn duim en wijsvinger zodat hij hem uit zijn mond kon halen. Anders zou hij ook weer zo lomp gaan praten, en dat was ook zo charmant. Zou ze hem vast en zeker meteen uitlachen. Niet dat hij daar problemen mee had, maar het begin moest wel serieus zijn: hij wilde weten wie de veroorzaker hiervan was. Hij bleef naast haar staan, keek zijdelings naar haar. ‘En,’ begon hij, ‘Gezellig eendjes aan het pesten?’ Hij hoefde zijn ogen maar een keer over haar gestalte te laten glijden om er zeker van te zijn dat ze jonger dan hem was. En dan ook zeker wel wat jaartjes. Maar nou kon het ook zijn dat ze er jong uit zag voor haar leeftijd. Vooral met die bolle wangetjes, ja hij vond ze bol. Zo’n wangetjes waar tantes verliefd op zouden worden omdat ze er lekker in konden knijpen.

» Lompe post is lomp, maar ik moet inkomen.
» Bovendien zei ik tegen mezelf dat ik niet te lang mag posten n_n

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Regina
Moderator
avatar

Post points : 4931
Leeftijd : 22
Woonplaats : Rotterdam.

Paspoort
Leeftijd: Old enough - 17.
Groepsleider: There are enough people who look down on you.
Partner: I'll kick the boys 'nd make them fall. ♥

BerichtOnderwerp: Re: Duckfaces.   zo maa 04, 2012 7:05 am

Plots stond er iemand naast haar en haar bruine ogen waren op hem gericht, terwijl ze haar blik lichtjes vernauwde. De gast leek haar oud. Ouder dan twintig. Oh mijn god. Wat een opa. Hij vroeg haar of ze ‘gezellig’ eendjes aan het pesten was en ze hief haar wenkbrauwen beledigd op. Ze keek hem aan op zo’n manier als een huppel zou doen als je haar blackberry lelijk vond, of iets zei over haar Adidas. Niet dat ze een Blackberry had, noch een Adidasvest. Oh mijn god. Wat waren die dingen vreselijk lelijk. Die adidasvesten zagen eruit alsof er gewoon een random kleur over een andere gegooid was, zonder ook maar na te denken. En die Blackberrydingen werkten niet eens fatsoenlijk. Nee, zij had een Samsung Galaxy S plus en droeg gewoon andere kleding. Maar goed. Dat was een ander onderwerp. Al was het wel een leuk onderwerp. Ze mocht die bitches niet, al leek ze qua karakter geweldig veel op hen. Zij had enkel smaak. Adidas was stom. Zij wist tenminste wat mode was, iets wat bij die anderen scheen te ontbreken.
Dat is fout,” zei ze en ze veegde nog eens met haar handen langs de achterkant van haar jurkje, bang dat daar nog viezigheid aan zou zitten. “Die eend besloot ineens langs te vliegen en de rest begon te lachen toen ik viel. Rotbeesten,” merkte ze dommig op. Ze fronste even, kijkend naar de wezens. Ze likte haar lippen even droogjes en onopvallend af, omdat ze droog aanvoelden, terwijl ze de gast naast haar vaagjes aankeek.
Ik houd niet van die beesten. Ze zijn volkomen nutteloos,” sprak ze toen fronsend.
Na een tijdje naar de beesten gestaard te hebben zuchtte ze weer. Haar blik richtte ze even op de dude, maar uiteindelijk besloot ze dat staren eng was en keek ze weer naar de irriterende beesten met dat vreselijke geluid wat ze altijd voortbrachten. Waarom waren die nog niet uitgestorven? Ergens twee eeuwen terug of zo. Alsjeblieft. Dat het maar snel zou gebeuren.
Overigens..” sprak ze kalm. Ze haatte het als ze niet wist met wie ze praatte, dus kee ze de dude even droogjes aan. “Gyna is de naam.” zei ze toen met een vriendelijk glimlachje, waarna ze voelde hoe haar telefoon trilde en het ding even uit haar zak nam, maar weer wegstopte toen ze de naam zag van wie ze het bericht kreeg. Sommige mensen waren gewoon totaal niet boeiend.

_________________

No I don't want to fight you just to spite you, but I'm not afraid to take you out. No, I'm sorry to say there'll be no sacrifice today. Everybody expects me to break, but I'll never break down again. Everybody expects me to give up, but you'll never see me giving in. Everybody wants me to lose, but I'll never lose who I am.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://fairytale.actieforum.com/forum
Alessandro
Moderator
avatar

Post points : 4956
Woonplaats : Onder je bed.

Paspoort
Leeftijd: 21 Years 'ld
Groepsleider: I rather create my own rules
Partner: Love is just a mere illusion for not wanting to be alone ×

BerichtOnderwerp: Re: Duckfaces.   zo maa 04, 2012 9:33 am

De eerste persoon die hij aansprak, en die hem niet gelijk met grote ogen aankeek om vervolgens weg te lopen. Ergens vond hij het best onbeschoft. Maar aangezien ze het allemaal deden moest er wel een oorzaak voor zijn. Misschien waren ze wel allemaal gek of zo, door een of ander incident. Er was ook niet veel voor nodig geweest om de nieuwsgierigheid jegens het mysterieuze rond deze stad te verkennen. De oorzaak van alles te vinden, de reden waarom de mensen zo waren. Nou was dit meisje een uitzondering. Er zouden er vast nog wel meer zijn, dat moest wel. Dan had je het volk wat het maar al te goed wist, wat het maar niet kon vergeten. De bittere personen die het wel wisten maar en nogal stug over deden, erdoor gehard waren. En het gedeelte dat het had verdrongen en gewoon deed alsof er niets was. En tot slot was hij er nog; de nieuwe generatie die werkelijk van niets af wist. Die bestempeld zou worden als onwetende sukkel. Naïef en eentje die maar al te snel ten prooi zou komen te vallen. Wist hij veel.
Hij trok een wenkbrauw op, keek haar aan. O werkelijk. ‘Langs is beter dan tegen je aan,’ merkte hij op, ‘Maar uitgelachen worden is inderdaad nooit leuk.’ Hij keek eventjes om zich heen, zocht voornamelijk iets wat op de grond zou moeten liggen. Steen, perfect. Hij gaf er een rustige trap tegen, zodat hij in het water viel. Natuurlijk zou het de beesten wegjagen. Die wisten niet wat het was, vreesden voor het ergste; en aangezien het prooidieren waren betekende dat vluchten voor je leven. Dus deden ze dat. Ze vlogen op, kwekten er met zijn allen op los. Misschien was zijn actie toch niet zo subtiel geweest… Maar goed. Het was duidelijk dat ze zich aan de beesten irriteerde, dus het was beter als ze weg waren. Nietwaar?
Hij haalde zijn schouders op. ‘Alles heeft wel een bepaalde functie in de wereld.’ Het duurde niet lang of hij fronste en staarde voor zich uit. ‘Nee wacht, luizen niet. Die zijn nog zinlozer en irritanter dan eenden als je het mij vraagt,’ bracht hij bedenkelijk uit. Er waren vast wel meer dingen die niet echt een functie hadden. Zo hadden zwervers niet echt een functie in de maatschappij. En vlooien… Die waren er alleen om arme dieren te vervelen. En zoals hij eerder al zei: luizen waren dezelfde plaaggeesten als vlooien, maar hadden dan mensen als hun doelwit gekozen.
Hij knipperde twee keer achter elkaar met zijn ogen, keek haar zijdelings aan wanneer ze weer begon te praten. Gyna dus. ‘Dat is een lieve naam,’ glimlachte hij, ‘Ik heb de te lange naam Alessandro. Dus noem me maar Al, of wat voor andere bijnamen je eruit kunt halen. Of je tenminste niet uren te doen over enkel mijn naam.’ Het was waar dat hij zijn naam nogal aan de lange kant vond. Maar wat deed je eraan? Je kreeg hem van je ouders, en als je hem wilde veranderen kon dat pas na je achttiende en kostte het ook nog eens een smak geld. Dus hij liet het maar voor wat het was. Er waren ergere namen in de wereld.
‘Gyna, hoelang ben jij hier nu eigenlijk al in Floyds, als ik het vragen mag?’ Daar begon zijn kleine onderzoekje. Maar tja, hij moest toch iets doen om de tijd te doden hier. Want veel te doen was er niet. Hij nam, terwijl hij wachtte op antwoord, een hijs van zijn sigaret. Vreemd dat je er zo rustig van kon worden, die nicotine. Het je zo’n prettig gevoel gaf. Hij wist wel dat hij het eigenlijk niet moest doen, maar na jaren te horen te krijgen dat je er van alles en nog wat van kan krijgen; verliest het zijn effect en negeer je het. En hij was nu wel over dat punt heen waar hij zich nog wat aantrok van anderen hun meningen hierover.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Regina
Moderator
avatar

Post points : 4931
Leeftijd : 22
Woonplaats : Rotterdam.

Paspoort
Leeftijd: Old enough - 17.
Groepsleider: There are enough people who look down on you.
Partner: I'll kick the boys 'nd make them fall. ♥

BerichtOnderwerp: Re: Duckfaces.   ma maa 05, 2012 10:03 am

De dude merkte op dat het beter was als zo’n mislukte dwerg langs je vloog dan tegen je aan. Oké, daar had hij misschien gelijk in, maar toch. Ze wist niet eens hoe ze zo iemand moest noemen. Man klonk zo oud, maar jongen klonk weer te jong. Jongeman klonk alsof ze heel sarcastisch was. Daarom dat ze het maar hield bij gast en dude. Dat klonk tenminste toepasselijk.
Hij merkte op dat uitgelachen worden nooit leuk was en ze glimlachte.
Plots kwam hij met de opmerking dat alles in het leven we een doel had, al snel tegen door te beginnen over luizen. “Luizen zijn er om opgegeten te worden door andere rare beesten,” merkte ze droogjes op. Ze zag vrijwel nooit een beest een eend opeten, dus die hadden geen nut. Die lagen gewoon lui te dobberen in het water, wachtend tot mensen met eten langs kwamen om het vervolgens van ze te stelen. Ja, zo leefden eenden. Rotbeesten.
De adolescent - hah! Dat woord herinnerde ze zich ineens - zei dat het een lieve naam was en ze glimlachte. Hij stelde zich voor als Alessandro. Eén.. Twee.. Vier lettergrepen. Wauw. Ze vond Regina al zo enorm lang. Zo huge. Als de chinese muur of zo. Hij zei haar om hem Al te noemen en ze glimlachte. Aless. Dat klonk als Alyss. Hihi. “Okay, Al,” glimlachte ze. “Mijn volledige naam is ook Regina, maar het begint standaard te worden dat iedereen me Gyna noemt en ik laat het maar zo,” snoof ze droogjes, waarna ze weer naar het water keek.
Alyss - Ja, zo noemde ze hem vanaf nu gewoon - vroeg haar hoe lang ze al in dit dorp was. Ze fronste eventjes en dacht diep na. “Ik denk.. Een paar maanden, of zo?” meldde ze droogjes. “Ik kom uit Tsjechië. Daar was het leuker. Minder vage gebeurtenissen enzo,” merkte ze droogjes op, doelend op de verdwijnende mensen en die shizzle. Niet dat ze zich daar veel van aantrok. Ze was niet van plan haar leventje te leiden in angst. Dan zouden de daders, of de dader, al verder zijn gekomen dan ze hem wilde laten komen. Nee, ze liet het haar niet interesseren. Als haar wat zou gebeuren, nou, fijn. Vroeg of laat ging je toch dood. Nu kwam het tenminste onverwachts. Als je oud was zat je zo van: ‘Oke. Wanneer ga ik nou dood? ._.’ En ze weigerde zo te worden. Dus ja.
Niet dat ik bang ben of zo. Het stresst me gewoon hoe iedereen erover doet..” merkte ze op.

_________________

No I don't want to fight you just to spite you, but I'm not afraid to take you out. No, I'm sorry to say there'll be no sacrifice today. Everybody expects me to break, but I'll never break down again. Everybody expects me to give up, but you'll never see me giving in. Everybody wants me to lose, but I'll never lose who I am.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://fairytale.actieforum.com/forum
Alessandro
Moderator
avatar

Post points : 4956
Woonplaats : Onder je bed.

Paspoort
Leeftijd: 21 Years 'ld
Groepsleider: I rather create my own rules
Partner: Love is just a mere illusion for not wanting to be alone ×

BerichtOnderwerp: Re: Duckfaces.   di maa 06, 2012 12:43 am

Ook al was het maar door eenden, het was nooit leuk als men je uitlachte. Of je niet serieus nam. Dat probleem had hij best vaak. Maar hij wist ook dat het voornamelijk zijn eigen schuld was, moest hij maar niet zo kinderachtig doen. Hij eenentwintig maar liet dat niet echt blijken. Misschien omdat hij niet wilde opgroeien. Als volwassene moest je immers altijd zo serieus doen, en daar kon hij niet tegen. Hij wilde de kleuren niet wegnemen uit zijn wereld. Daar werd alles zo grauw van. En hij genoot zo van zijn leven. Bovendien wist hij hoe snel eigenlijk een drastische wending kon plaats vinden. Bij zijn vader en broer hadden het littekens achtergelaten. Hij was er fysiek heelhuids uitgekomen, maar mentaal zat hij er nog steeds mee.
Awh, haar glimlach was schattig. Vooral met die wangetjes van haar. Hij keek haar nogal arrogant aan. ‘En eenden niet dan? Die worden volgens mij eerder gegeten dan luizen als je het mij vraagt.’ Hij had nog nooit iemand gezien die van zijn of haar luizen afkwam door een spin op zijn hoofd te zetten. Of iets dergelijks. Sowieso wist hij niet hoe je ze weg moest halen op een andere manier dan die stinkende shampoo. ‘Soms staan de diertjes zelfs op de menukaart in een restaurant, ooit opgevallen?’ Het was niet gemeen bedoeld. Maar het was wel zo. Nou was het zo dat hij niet echt een fan was van vlees… Niet omdat hij het zielig vond… Ja, misschien ergens wel. Maar als hij het niet opat, at iemand anders het op. En de dieren waren toch al geslacht dus veel zin had het eigenlijk niet. Maar hij vond het gewoon niet zo lekker, vies eigenlijk.
Dus dat was ook maar een bijnaam geweest. Ach, je had sommige mensen die er haat aan hadden. En anderen, zoals Regina, die het gewoon namen zoals het kwam. Ergens was het vrij lief dat mensen de moeite namen om iets leuks te bedenken met je naam. Zo zag hij het dan weer, maar hij zag dingen altijd nogal apart. Hij wilde de sigaret net weer naar zijn mond brengen tot hij zijn handeling halverwege afkapte. Vage gebeurtenissen? Bingo. Hij was een betere detective dan hij dacht. Misschien kon hij later wel rechercheur worden in plaats van chirurg… Nee. Nee, hij had een belofte met zichzelf gemaakt. Die mocht hij nu niet gaan verbreken.
‘Je hebt gelijk dat de mensen hier nogal ongezellig zijn,’ stemde hij met haar in, ‘Maar vage gebeurtenissen? Het spijt me maar ik ben hier nog niet zo lang; zou je het erg vinden als ik je vraag om wat meer details? Als het teveel werk is, snap ik het wel.’ Hij had wel, na het horen van haar woorden, door gehad dat ze een persoon was die nogal… Tja, laten we het erop houden dat ze niet echt haar best zou doen op school.

» In the end I got lazy.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Duckfaces.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Duckfaces.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
City of death :: The neighbourhood :: Duck pond-
Ga naar: