IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Silver extasy

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Declan

avatar

Post points : 4654

Paspoort
Leeftijd: 17
Groepsleider:
Partner: -

BerichtOnderwerp: Silver extasy   ma maa 05, 2012 5:23 am

Declan liet zijn ogen over de mensen gaan die hier woonden. Allemaal stuk voor stuk bekenden van hem, ook al spraken ze nu niet meer met elkaar maar dat had met de gebeurtenissen te maken. Om zijn schouder hing een zwarte rugzak die vrij fel afstak tegen de witte hoodie die hij aan had. Zijn blonde haren had hij onder de kap verstopt, ook al waren ze nog duidelijk zichtbaar als je hem recht aan keek. Voor even keek hij naar zijn linkerzijde, daar liep hij dan, zijn broertje Tuk, het schattigste kind dat hij ooit had gezien, ook al was hij misschien vroeger net zo als hem. Zelf bezag hij zich als de oudere versie van zijn broer, er waren genoeg gelijkenissen te vinden van toen hij zelf klein was, zelfs nu hier en daar merkte hij nog zaken op aan hem. Declan richtte zijn ogen weer voor hem, ze waren al lang op stap. De reden, hij wou iets voor zijn broertje gaan halen waar hij al dagen om lag te smeken. Voor een ander zou hij nooit geld uit geven, maar voor Tuk, tja het was alleen hen twee dus dan was het best wel logisch. Vanuit zijn ooghoeken hield hij de jongen in de gaten, ook al ging zijn blik rustig heen en weer elke voorbijganger in de gatend houden, de een wat meer dan de andere, maar dat waren dus uiteraard meisjes. Onbewust kroop er een grijns op zijn gezicht, iets wat niet veel mensen gauw deden hier in deze stad, maar hij. Ach, hij nam het leven hoe het was en probeerde er hoe dan ook van te genieten no matter what de geruchten zeiden. Hij ging zich niet laten afschrikken! En hij zou er voor zorgen dat ook Tuk zich veilig voelde en een jeugd kreeg die hij had verdiend.
'Zeg eens Tuk, jij kent de weg naar waar we heen moeten hé? Want anders hebben we een klein probleempje.' Grijnsde Declan breed. Natuurlijk kende hij zelf ook de weg, maar Tuk wist het ook, en als hij het echt wilde wat hij ging krijgen mocht hij hem daar heen leiden. Een glinstering was in Declan's ogen gesprongen wanneer hij de kleine jongen naast zich aan keek, qua leeftijd was er wel een verschil, eveneens als qua hoogte maar de twee konden het perfect met elkaar vinden, en ze waren er voor elkaar. Tja, eigenlijk was het ook best logisch dat hij zo veel om de kleine jongen gaf. Hun ouders waren allebei dood, en dan moesten ze nu eenmaal voor elkaar zorgen, hij iets meer voor hem maar goed.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tuk

avatar

Post points : 4660
Leeftijd : 20
Woonplaats : Verweggiestan (:

Paspoort
Leeftijd: 9 Jaar.
Groepsleider: You can't control me.
Partner: What?

BerichtOnderwerp: Re: Silver extasy   di maa 06, 2012 5:50 am

Wooooow, druk. Écht druk, of nou ja, voor Tuk’s fantasie dan hè. Maar, gelukkig was zijn grote koning daar, koning Declan, hoe awesome was dat. Zijn blauwe oogjes zochten hun weg omhoog, waarna ze de zwarte rugtas van zijn broer vonden. Vlug keek hij om zich heen, naar de o zo vele mensen die hier rond liepen, waarbij zijn blonde haartjes vrolijk op en neer dansten. Tuk zocht geen oogcontact, absoluut niet, nee, wanneer iemand hem recht aankeek keek hij liever naar de lucht, of het plafond, of whatever. Meestal hield hij de hand van zijn broer vast, voor de veiligheid enzo… En gewoon omdat die zo groot en warm was. Maar nu niet, want hij kon echt wel alleen lopen hoor… toch? Maar bij elke man of vrouw die te dicht langs hen heen passeerden zette Tuk toch een stapje de andere kant op, want ja, al die mensen waren wel eng. Misschien werd je wel vermoord, of ontvoerd! Dat wilde hij niet, absoluut niet, hij wilde bij zijn grote broer blijven. Voor altijd. Tuk keek opzij en zag dat hij ondertussen al iets verder van zijn broer verwijderd was, snel zette hij een paar grote passen richting zijn broer en al snel liep hij weer naast zijn zijde. Wat deden ze hier eigenlijk? Hier kwam je toch alleen als je iets nodig had, en wat had hij nodig? Wat was dat ene ding dat hij zo graag wilde hebben… Owja! Een waterpistool, want nu waren alle mooie er nog! En hoe sneller de zomer kwam, des te eerder er alleen nog maar slechte over waren. Dat was het, hij had een waterpistool nodig voor als de moordenaar kwam, zijn katapult alleen was niet genoeg. Hij van een oude trui een houder maken, op zijn rug, waar hij in de zomer zijn pistool in kon steken, zo’n houder die hij ook aan elke binnenkant van zijn broek had gemaakt. Maar dan voor een waterpistool. Zijn blauwe oogjes lichtte weer op toen hij aan zijn pistool dacht, en vrij snel daarna kwam zijn broer –die hij wel in de ogen durfde te kijken- met de vraag: 'Zeg eens Tuk, jij kent de weg naar waar we heen moeten hé? Want anders hebben we een klein probleempje.' Zijn ogen schoten richting die van zijn broer, hij wist het wel, hij wist alles. Hij liet zijn blik snel over het plein glijden, en richtte toen zijn ogen weer op zijn broer, “Die kant op!” Riep hij opgewonden, zijn arm schoot vooruit en zijn wijsvinger wees de richting van de speelgoedwinkel op. Hij rende voor zijn broer uit, een steegje door, en daar was hij al, de speelgoedwinkel, vlak voordat hij naar binnen zou glippen stond hij stil. Zijn rode veste hing losjes om zijn schouders, hij draaide zijn hoofd om te kijken waar zijn broer bleef, maar Declan zou snel komen, dat wist hij.

_________________
I am Tuk.
You may not understand me, or the way I feel today.
You may not understand my reasoning for things I do or say.
I try to be good, but sometimes it's hard to control,
I have to do it, it's an impulse, I don't always do what I'm told.
I get frustrated so easily and my hand won't work that way,
I don't understand why those other kids won't let me come over and play.
Please don't think of me any differently or love of me any less,
I'm just like other kids and trying to do my best.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Declan

avatar

Post points : 4654

Paspoort
Leeftijd: 17
Groepsleider:
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Silver extasy   wo maa 07, 2012 7:31 am

Declan rekte zich even uit. Hier en daar waren wat minieme littekens te zien op zijn handen, mede mogelijk verricht door wat onschuldige gevechten met wat sukkels die hem uitdaagde met vanalles en nog wat. Veel gaf hij er niet om, ze vielen toch amper op dus ja. Kort wreef hij door zijn ogen, het was niet bepaald vroeg meer, maar als noch was hij kinda vermoeid. Gisterennacht had hij amper geslapen, en daar had hij niet eens een reden voor of wat dan ook. Voor even richtte hij zijn blik op een of andere muziek winkel, in andere omstandigheden zou hij zijn afgeslagen om daar wat te gaan rondhangen en eens te kijken of er wat nieuws was, maar vandaag ging Tuk voor. Vandaag zou hij gaan spenderen met zijn kleine broer, omdat die het meestal toch wel leuk vond om bij hem te zijn. Plus, het was gewoon nodig dat die twee tijd met elkaar door brachten, anders zou hij maar een stomme grote broer zijn voor de jongen, en nee, dat was iets wat hij nu totaal niet kon maken tegen over hem. Wanneer hij de plezierige blik in de ogen van zijn broer zag grijnsde hij even en volgde daarna diens wijsvinger in de richting van de winkel. Het was schattig om te zien hoe opgewonden die kleine jongen was, dat maakte iedereen zijn dag wel goed, zelfs de zijne. Toen de jongen voor hem uit rende keek hij met een frons op. Oké, dat was nieuw. Zo snel hij kon raasde hij achter zijn broertje aan, om te voorkomen dat er niets met hem zou kunnen gebeuren in de korte tijd dat ze van elkaar gescheiden waren. Hij liet hem niet graag alleen, of toch niet hier. Want hoewel hij vaak genoeg deed alsof er niets aan de hand was voor hem, moest hij toch uitkijken. Niemand zou hem zijn kleine broer ontnemen, dan moesten ze eerst door hem geraken. Na een paar kleine seconden was hij al bij hem, maar hij hield niet gewoon halt, Declan greep Tuk bij zijn benen en zette hem zo in zijn nek. Wanneer ze binnen waren keek hij even naar het gezichtje van zijn broer en glimlachte vrolijk. ‘Zo, en nu mag je me de weg wijzen naar je cadeautje.’ Sprak hij met een knipoog waarna hij weer voorzich keek, en de jongen gewoon in zijn nek liet zitten. Het was toch hoog genoeg hier dus de jongen zou nergens tegen kunnen knallen, en als het wel zo was, tja dan moest die zich maar gewoon naar opzij zwieren of wat dan ook. Hem opvangen zou hij toch wel doen.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Silver extasy   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Silver extasy
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Silver Stars {+Silverfang}
» [W A N T E D] Kitten Silver x Owl
» [Game] Pokémon Soul Silver
» [Kittens] Silver x Gray

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
City of death :: The Centre :: Shopping mall-
Ga naar: