IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 You don't know a thing about me~

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Casey

avatar

Post points : 4655
Leeftijd : 23

Paspoort
Leeftijd: 17 years
Groepsleider: Not me...
Partner: Who can I trust in this village?

BerichtOnderwerp: You don't know a thing about me~   ma maa 05, 2012 8:54 am

Twee donkergekleurde ogen keken in de spiegel. Waarom was ze hier in godsnaam gekomen. Ze logeerde nu bij haar oma die hier toevallig woonde, maar die kwam d'r huis ook nooit uit, behalve voor boodschappen dus zij was behoorlijk veilig. Naja, het was maar wat je veilig noemde. Ze keek uit het raam en het was best mooi weer al was het altijd wel kil hier. Dus een jas dragen was noodzakelijk, zelfs al was het lente. Maar goed. Eenmaal de jas aangetrokken en haar laarzen stapte ze naar buiten. Keek vervolgens van links naar rechts of er geen rare figuren voor het huis te vinden waren. Ze snoof een keer. Het bleef er eng uit zien hier, hoe mooi de zon ook scheen. Naja ze moest iets gaan doen hier. En aangezien ze niks beters kon bedenken had ze maar bedacht om naar het skatepark te gaan. Ze had wel dingen gehoord over dat er meestal ongure types rond zouden lopen, maar daar had ze op dit moment even schijt aan. Casey zette het dus op een lopen.

In de verte zag ze het skatepark al. Er was geen hond te bekennen, naja vanaf haar plek zag ze niemand daar. Ze kon zich altijd vergissen, of was gewoon blind. Haar donkere ogen keken van links naar rechts. Ze had toch altijd het gevoel alsof ze gevolgd werd. En dat was alleen in dit dorp zo. Op de andere plekken waar ze ooit "gewoont" heeft, had ze dit niet. Een soort van zenuwachtig begon ze aan haar haar te plukken. Ze draaide haar ene vinger in haar pijpenkrullen. Ja, heel charmant. Eenmaal bij het park aangekomen zag ze echt niemand. Vanaf deze plek kon ze alles zien, dus nu wist ze zeker dat er niemand was. Of er moesten hier mensen zich gaan verstoppen. Maar wie is er nou zo kinderachtig om zich te gaan verstoppen? Naja er waren genoeg weirdo's te vinden in dit dorpje. En met weirdo's bedoelde ze échte weirdo's. Ze vroeg zich eigenlijk af of zij de enigste normale persoon was hier. Waarschijnlijk niet. Maar ze was tot nu toe niemand écht normaal tegen gekomen. Naja zulke mensen kwam je altijd wel tegen, niemand was perfect namelijk dus niemand was normaal. Zelfs Casey niet, maar met normaal bedoelde ze eigenlijk mensen die je eng aan staarde als ze langs liepen en dat soort dingen. Casey kreeg er altijd maar de kriebels van. Opeens hoorde ze iets, dus ze liep maar snel door en ging op een van de rails zitten, of hoe je zo'n ding ook noemde, waar jongens over heen skaten, skateboarden enz. Vanaf hier kon ze alles goed in de gaten houden. Tenminste...

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Declan

avatar

Post points : 4654

Paspoort
Leeftijd: 17
Groepsleider:
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: You don't know a thing about me~   wo maa 07, 2012 7:10 am

Declan sprong recht uit zijn bed en staarde een tijdje loom voor zich uit. Kort wreef hij over zijn kin, hij moest zich maar eens gaan scheren of zo. Half slapend struinde hij naar de badkamer en draaide er vervolgens de koud water kraan van de douche volledig open. Zonder ook maar enig teken van koude te geven stapte hij onder de ijskoude douche. Meteen schoten zijn ogen wijd open, de perfecte manier om wakker te worden. Na een kleine tien minuten stapte hij uit de douche en draaide de kraan ook weer meteen dicht. Misschien was het niet bepaald gezond dagelijks een koude douche te nemen, maar hij had liever dat Tuk het warme water had om in te douchen, hij was er inmiddels toch al gewend aan geworden. De jongen trok een blauw shirt aan en trok ook meteen zijn zwarte short aan. Kort wierp hij nog een blik in de spiegel en wreef even door zijn haar. Zo, dat was ook weer klaar voor vandaag. Declan greep zijn board van de grond af en trok gelijk ook zijn zwart/wit geruite Vans aan om zich daarna geruisloos naar buiten te bewegen en de deur achter zich te sluiten.
In een grote snelheid gleed hij over de straten heen, alsof hij kon vliegen of wat dan ook. De jongen op zijn skateboard schoot iedereen voorbij, elke wagen die voor het rood stond daar bewoog hij zich heel handig tussen. Hier en daar werd er fel getoeterd naar hem, maar veel trok hij zich er niet van aan. Moesten ze maar lekker door rijden of wat dan ook, of zelf eens op de fiets stappen. Een blonde flits haren schoot vervolgens op het voetpad, deed een perfecte kickflip en lande vervolgens op een bank om daar binnen de vijf seconden weer af te springen en richting het skatepark te gaan dat nog maximaal twee minuten van hem verwijderd was. Hier en daar voelde hij een kleine tik tegen zijn arm, een teken dat hij dus tegen wat mensen per ongeluk wat aangeknald. Moesten ze maar uit de weg gaan, right? Hij maakte een scherpe bocht naar links en reed hiermee het gebied in waar hij moest zijn. Kort keek hij rond, maar op het eerste zicht zag hij niet bepaald iemand zitten dus hij besloot maar gewoon zijn gang te gaan. Hier en daar nam de jongen een perfecte sliding over een of ander vierkantblok, bij dat zelfde blok dook hij meteen de put in waar hij moeiteloos een paar keer een heelflip maakte, hier en daar met enkele fouten maar geen cruciale punten waardoor hij dus op zijn bek zou vallen of wat dan ook. Uiteindelijk sprong hij uit de put en ging hij maar verder door met door het park gaan, wanneer hij uiteindelijk op een rail sprong merkte hij op dat er een of ander meisje was komen zitten, natuurlijk te laat. ‘Pas op!’ Schreeuwde hij luid. Om zowel haar en zichzelf te redden deed de jongen een sprong de lucht in, in de hoop dat zijn board gewoon mee vloog met hem. Declan was bezig met een perfecte manier om op zijn voeten te landen gedurende zijn snelle vlucht over haar heen, maar alles zou nogal pijnlijk gaan verlopen, eender welke manier ook. Hardhandig belande hij op de grond, schaafde daarmee zijn been lelijk open terwijl er een fikse pijn door zijn enkel heen schoot waardoor hij het bijna wou uitkermen, maar hij bedeesde zich nog net. In plaats van het schreeuwen greep hij gewoon naar zijn voet. Heel waarschijnlijk was zijn enkel verzwikt, of toch dat hoopte hij. Dan moest hij tenminste niet naar een of ander ziekenhuis hier, want het geld om die kosten te betalen had hij nu niet bepaald.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Casey

avatar

Post points : 4655
Leeftijd : 23

Paspoort
Leeftijd: 17 years
Groepsleider: Not me...
Partner: Who can I trust in this village?

BerichtOnderwerp: Re: You don't know a thing about me~   wo maa 07, 2012 9:14 am

Haar elleboog leunde op haar bovenbeen en haar hoofd op haar hand. Door de druk moest ze steeds van arm verwisselen anders deed het érg zeer door de druk, soms dacht ze dat ze met haar elleboog haar bot aan raakte. Naja dat was dan wel weer overdreven. In overdrijven was ze in dat opzicht wel erg goed. Ze snoof een keer en keek met haar donkerbruine ogen recht vooruit, in het niets. Er was niet veel te zien. Ze hoorde wel geluiden van verkeer en al dat soort dingen. Opeens merkte ze een jongen op, op een skateboard. Ze keek hem vol inspanning aan, hij trok erg d'r aandacht, ze wist niet waarom, maar ze bleef er maar naar kijken hoe die zijn skateboard kunstjes deed. Vervolgens kwam hij deze kant op. Hij bleef hard door skaten, had hij niet gezien dat ze hier zat? Dat was waarschijnlijk wel zo, want hij skate gewoon recht op de rail af waar Casey dus zat. Wist zij veel dat er nog mensen gingen skaten, laat staan dat ze haar niet zagen. Was ze onzichtbaar ofzo? Maar toen de jongen de rail nam schreeuwde hij opeens iets. Casey schoot uit de gedachten en haar ogen werden groot. Ze dook in elkaar, wachtend op de klap, maar in plaats daarvan hoorde ze niks, voelde ze niks, totdat ze een harde klap op de grond hoorde en vervolgens daar nog iets achteraan. Haar ogen schoten open en ze sprong op. Ze zag het skateboard liggen en keek er meteen naast. De jongen had zich enorm bezeerd dat kon ze wel zien, maar hij had zo te zien ook zijn kreet in gehouden. Haar ogen werden groot en in een flit stond ze naast hem gehurkt. De jongen greep naar zijn voet en ze keek naar de grote schaafwond, maar dat was waarschijnlijk niet het enigste wat er aan de hand was. "Omg, sorry, het spijt me zo, ik ging met m'n domme kop weer daar zitten" zei ze wat met een paniekerige stem. Ze keek van zijn gezicht terug naar zijn schaafwond, vervolgens naar zijn voet en weer terug naar zijn gezicht. "Moet ik je naar het ziekenhuis brengen?" vroeg ze vervolgens uit het niets. Zij was notebene degene die hem zo bezeerd heeft. "Als ik nooit daar was wezen gaan zitten, ik ben zo dom" mompelde ze vervolgens tegen haar zelf niet dat het de jongen zou helpen, die woorden. Ze keek weer heen en weer, twijfelend wat ze moest doen. Het enige goeie was waarschijnlijk om hem mee te nemen naar de huisarts, ziekenhuis of zo iets. Ze pakte rustig zijn ene pols vast "laat maar los, het is beter als je nu op staat" zei ze zo kalm mogelijk. Ze liet vervolgens zijn pols los en keek naar zijn andere arm. Ze pakte zonder pardon zijn arm vast en legde deze om haar schouders heen om te proberen hem rustig overeind te helpen. Waarom was het niet gewoon een meisje geweest, die waren wat lichter, naja Casey was niet sterk dus dit kostte al best veel moeite.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: You don't know a thing about me~   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
You don't know a thing about me~
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» That feeling is the best thing, alright? (+Determind)
» Best thing I ever had
» Helping people is the best thing I ever knew {Sheetjes shop + dropping}
» A terribly real thing in a terribly false world [Ophelia]
» Last thing, past life

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
City of death :: The neighbourhood :: Skate park-
Ga naar: